Gedichten (proza)

Heel af en toe schrijf ik wel eens een gedicht.
Hier een kleine verzameling.

Love is an energy formed within your own soul.
It can grow in relation with the right people,
but love will not be forever lost when one person departs from your life.
Not THE OTHER, but YOU are the source of the love you hold“.
Deze prachtige (en voor mij geruststellende) tekst was mijn inspiratie voor het volgende korte gedicht:

The Love Inside

My Soul has made,
for all to see.
The Love inside,
that is just me.

Some days will bring,
much tears and sorrow.
But joy, through Love,
returns the morrow.

The world can change
and People part.
Still Love renews,
inside my Heart.

Love to share.
Without can’t live.
Never lost,
and mine to give.

Arjen Klaver – december 2015

Once

Bonded like sand
the emptiness seems none
Like answers that could be
but sparsely you gave

So all that will pass
with reflections of silence
Days of our time
lived in futures apart

And through time washed away
the Tears and the Pain
But equal
the Love and the Hope
And saddest of all: the Memory of Us

Arjen Klaver – 2017
On Reason and Passion

Your Sweetness glows inside
And lives forever in my Heart
But for Soul to stay my guide
From Mind, you now must part

Arjen Klaver – 2016


Haiku

Ja, ik houd van jou.
Jij niet van mij; dat weet ik.
Maar maakt mij niet uit.

Arjen Klaver – 2020
Rouw

Ik zit hier op de rand
en staar naar het verleden.
Dat jij dicht bij me was,
lijkt al lang geleden.

De grijze kleur van water,
leek vroeger helder blauw.
Nu maakt het me verdrietig.
Ik denk daarbij aan jou.

Waarom nog verder leven,
niets ligt er in ’t verschiet.
De kleuren zijn verdwenen.
Hier dwaalt alleen verdriet.

Arjen Klaver – 2013
Strijd

Een Innerlijk Gevecht.
Bemind en ongekend Verlangen.
Stabiliteit en Rust beslecht.
Verloren door Geluk gevangen.

Het Bloeden en gevoel van Kilte.
Is niet zoals het hoort.
Doch afstand en gevallen Stilte,
niets overbruggen met een Woord.

Eenvoud door het Hoofd herkend.
Belangen en verschil in Amen.
Overwonnen maar nog niet erkend,
door het Hart en Ziel te Samen.

Arjen Klaver – 2016
Doing fine right now

Picking up myself again
Made a long drop down
Cannot say I`m doing fine right now
But have shaken off the frown

Starting every day anew again
Waking up at dawn
Cannot say I’m doing fine right now
But the pain is gone

Have to find my way again
With scars across my soul
Cannot say I’m doing fine right now
But at least I’m whole

Trying to take on life again
Simplifying day by day
Cannot say I’m doing fine right now
But I’m on my way

Arjen Klaver – 2016
Samen

De band van samenhoren
De eenvoud en geluk
Het raakt weleens verloren
Of gaat zo mak’lijk stuk

Een keus te snel gemaakt
Vertrek alswaar een vlucht
De nadering gestaakt
En bloem blijft zonder vrucht

Vinden zij de weg terug
Waar samen hoort te zijn
Bouwend muur en brug
Een uitweg uit de pijn

Verbrand maar niet verteerd.
Ook sterker dan voorheen
De les wel laat geleerd
Gevoel past niet in steen

 Arjen Klaver – 2015
Overslept (Oh-O)

Woke up at eight
Had to be seven
One hour too late
Bed felt like Heaven

I would if…if I could
Turn clock back an hour
Or gain time I should
Skip breakfast and shower

Then decided to snore
Just ONE minute more
But woke up again
A quarter past ten.

Arjen Klaver – februari 2016
Verwerking
 
Het rafelt en kleurt zo grauw,
soms inktzwart of diep donkerblauw.
 
Verdriet; een ander noemt het smart,
kommer of leed; voor mij geen part,
maar het slaat zijn klauwen in het hart
 
De pijn verdrinken heeft geen zin,
het wacht, vergrauwd en dikt weer in
en zoekt steeds naar een nieuw begin.
 
Advies gevraagd… dit was het plan:
Schrijf het op en… verbrand het dan.

Arjen Klaver – 2018
Op de bank…

Ik word wakker gekust
en herinner me de pijn.
Moment helder en bewust,
ik moet daar echt niet zijn.

Arjen Klaver – 2016
Slecht weer

Nat en grijs traagt de dag voorbij.
Ik hunker naar een warme zit.

Voorjaarszonlicht maakt me blij.
Maar liefst vermengd met drijvend wit.

Veel liever dan alleen maar blauw.
Oh Cumulus, ik houd van jou!

Arjen Klaver – 2020
Hybris

Voelde uitverkoren,
overtuiging overboord.
Het zelfrespect verloren,
innerlijke rust verstoord.

Voelde mij verslagen,
op het verkeerde been.
Zwoegend door de dagen,
moeizaam, stil, alleen

Had ik maar nooit gebeden,
al wat ik kan is hopen.
De les is lang geleden,
de wond ligt toch nog open

Kon ik echt niets anders doen?
Van de eerste dag al spijt.
Iets anders moeten zeggen toen;
ik raakte alles kwijt

Ik ben het niet vergeten,
heb het altijd zeer betreurd.
Was ik destijds omgekeerd,
dan was het nooit gebeurd.

Arjen Klaver – 2021
Witte Klaver

Een tapijt van groen, in dauw gelegen,
draagt witte klaver, zacht en klein.
Bolletjes van sneeuw die even leven,
in de warme gloed van zonneschijn.
 
Geen trotse roos of felle kleur,
maar nederig en zuiver wit.
Met in de kern een zoete geur,
waarop een dikke hommel zit.
 
Drie blaadjes aan een broze steel,
een rustpunt in het wilde gras.
Het is misschien niet bijster veel,
maar mij liever dan het mooist gewas.


Arjen Klaver – 2026
Stalen Snaren


Oh heerlijkheid:
Instrumentale solo’s van gitaren.
Aan het eind van ieder lied.
Outro’s vol jankende hectiek.
Wie wil dat nou toch niet?

Arjen Klaver – 2026