“This Above All: To Thine Own Self Be True” – Shakespeare

Mijn moeder was ooit, midden in de nacht, mijn vader even kwijt.
Zij vond hem terug, zittend in de woonkamer, met een open koektrommel op schoot.
Zijn verklaring: “Ik heb mij als kind ooit voorgenomen: dat als ik later groot ben en alles is van mijzelf, dan eet ik eens de hele koektrommel met speculaasjes leeg“.

Afspraken die je maakt, moet je nakomen.
Afspraken met anderen…maar juist ook afspraken met jezelf!

Wat hardlopen betrof had ik twee nog niet nagekomen afspraken staan:
1. Bij ons in de buurt ligt de Gaasperplas; een rondje er omheen is circa 5km.
Toen ik jaren geleden begon met hardlopen en 5km nog een enorme afstand leek, nam ik mij voor om ooit eens helemaal rond die plas te rennen.
De afstand was niet eens zozeer van belang, als wel de symboliek om de Gaasperplas gerond te hebben.
2. Mijn zus heeft ooit de ‘Dam tot Dam’ gelopen; twee keer zelfs.
Dat doe ik haar niet na…
Zelf doe ik nooit mee met hardloop evenementen omdat de massaliteit (en het ‘gedoe’) er van mij tegenstaat.
Nog afgezien van het feit dat mijn loopafstand zich meestal beperkt tot zo’n 10km.
Toch nam ik mij voor dezelfde afstand (10 Engelse mijlen) ook eens in één run te gaan lopen.
Een virtuele Dam tot Dam als het ware.

Dit uiteindelijk gecombineerd in één loop:
Van huis naar de Gaasperplas – er omheen – weer terug richting huis (totaal: 16,22km).
Niet echt in een snelle tijd (01:49 uur), maar daar was het mij ook niet om begonnen.
Ik moest gewoon nog wat oude afspraken met mezelf nakomen.